as introduction to the publication in English here
of the the most uncompromising Dutch S&M novel
written in 1906 by J.I. de Haan,
a repeat of the best known gay poem in NL,
chiseled in the marble of our Homo Monument in Amsterdam

TO A YOUNG FISHERMAN

Fairer still than a rose, your cheeks aglowing,
Your feet more graceful than a tulipís stem
And in your eyes there sparkled like a gem,
For friendship, such an infinite deep longing.

Behind us was the endlessness of the sea,
Above us greyly gazed the endless light,
We two stood on the strand, so solitíry,
With just the seaís smell. No-one was in sight.

Last day together, townwards I remove.
Contentedly he fishes, while I brood
And find no peace in fields nor city streets.

I am exhausted, so many loves Iíve had.
Forgive me much, ask not what I withstood
And pray your beauty neíer my will defeats.

By Jacob IsraŽl de Haan, 1917,
translated from Dutch by Gerry Lynch.

AAN ENE JONGE VISSER

Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw blote voeten teer,
En in geen ogen las ik immer meer
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.

Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.

Laatste dag samen, ik ging naar mijn Stad.
Gij vaart en vist tevreden, ik dwaal rond
en vind in stad noch stiller landstreek wijk.

Ik ben zo moede, ik heb veel liefgehad.
Vergeef mij veel, vraag niet wat ik weerstond,
En bid dat ik nooit voor uw schoon bezwijk.

Jacob IsraŽl de Haan (1881-1924)

don't hesitate to suck it to me with questions or suggestions / submissions.
back to the calendar